สะพานรถไฟนัมจี

เป็นสะพานรถไฟโครงสร้างทรัสส์สมัยใหม่ที่สร้างข้ามแม่น้ำนักดงระหว่างชังนยองกับฮามัน มีความยาว 391 ม. กว้าง 6 ม. และความสูงของทรัสส์ 6 ม. สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กรูปตัว T นี้เริ่มก่อสร้างในปี 1931 และมีพิธีเปิดในเดือนกุมภาพันธ์ 1933 หลังการปลดปล่อยได้ใช้เป็นสะพานของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5 ที่เชื่อมชังวอน จังหวัดคยองซังนัมโด กับชุงกังจิน จังหวัดพยองอันบุกโด เป็นเวลาประมาณ 60 ปีจนถึงปี 1994 ปัจจุบันไม่ให้รถยนต์สัญจร อนุญาตเฉพาะการเดินและการขี่จักรยาน ใช้เป็นสะพานคนเดิน และข้าง ๆ มีสะพานนัมจีที่สามารถให้รถยนต์สัญจรได้ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับสะพานรถไฟนัมจี สะพานนี้มีรูปแบบการผลิตเหมือนกับหอไอเฟลในปารีส ประเทศฝรั่งเศส และใช้ข้อต่อที่ปรับการยืดหดของเหล็กตามการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล เป็นต้น เป็นสะพานที่ใช้เทคโนโลยีการก่อสร้างล้ำสมัยที่สุดในขณะนั้น ได้รับการประเมินว่าเป็นหนึ่งในสะพานรถไฟที่สวยงามและยอดเยี่ยมที่สุดที่สร้างขึ้นในยุคนั้น และการทำให้ส่วนตอม่อของโครงเหล็กทรัสส์ด้านบนสูงขึ้นสร้างลวดลายงดงามราวกับคลื่นกำลังซัด ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2004 ในช่วงสงครามเกาหลี 6·25 กองทัพสหรัฐฯ ระเบิดส่วนกลาง 25 ม. เพื่อป้องกันการข้ามแม่น้ำของกองทัพเกาหลีเหนือ แต่ได้รับการบูรณะในปี 1953 และยังมีรอยกระสุนหลงเหลืออยู่อย่างชัดเจนในหลายจุด จึงเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่ทำให้รู้สึกได้จริงว่ามีการต่อสู้อย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อปกป้องแม่น้ำนักดง บริเวณลานริมแม่น้ำนักดงข้างสะพานรถไฟนัมจีเป็นสถานที่จัดเทศกาลดอกคาโนลาทุกปี มีการสร้างแปลงดอกคาโนลาที่ใหญ่ที่สุดในเขตยองนัม ดอกคาโนลากับสะพานรถไฟนัมจีกลมกลืนกัน จึงเป็นที่รู้จักในฐานะจุดถ่ายภาพและเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยือน

รายละเอียด

ห้องน้ำ

มี