ศาลาซงกังจองในดัมยัง

ศาลาซงกังจองได้รับการตั้งชื่อโดยซงกัง ชอง ชอล หลังจากที่เขาบูรณะจุกโรคจอง เมื่อชอง ชอลถูกกล่าวหาถอดถอนโดยฝ่ายตะวันออกท่ามกลางความวุ่นวายของการต่อสู้ระหว่าง factions และถอนตัวจากราชสำนักในปีถัดมา เขากลับมาที่ชางพยองและใช้ชีวิตเกษียณอย่างเงียบสงบเป็นเวลาสี่ปี ศาลาปัจจุบันสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1770 โดยทายาทของเขาเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา และในขณะนั้นได้ตั้งชื่อว่าซงกังจอง
ในขณะที่พักอยู่ที่นี่ ชอง ชอล ได้ไปมาหาสู่ศาลาซิกยองจองและแต่งบทกวีและกาซาหลายบท รวมทั้งซามีอินกกและซกมีอินกก ซามีอินกกตามชื่อเรื่องเป็นเพลงที่รำพึงถึงความปรารถนาต่อกษัตริย์ เทคนิคของมันใช้การเปรียบเทียบความปรารถนาของหญิงคนหนึ่งที่มีต่อสามีที่จากไป แต่กล่าวได้ว่าเป็นเพลงที่แสดงความจงรักภักดีของซงกังเอง เมื่อตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างลึกซึ้ง ซงกังมองโลกในแง่ร้ายและใช้เวลาที่นี่ด้วยการดื่มเหล้าและคร่ำครวญ
ติดกับศาลามีอนุสาวรีย์บทกวีซามีอินกก และอาคารปัจจุบันก็ได้รับการบูรณะในเวลานั้นเช่นกัน

รายละเอียด

ค่าเข้าชม

ฟรี