แซมอางอือม

“แซมันกึม” เป็นชื่อที่ตั้งใหม่โดยเติมคำว่า “แซ (ใหม่)” หน้า “มันกึม” ซึ่งเป็นชื่อที่กลับลำดับจากที่ราบคิมเจ-มันกยอง (คึมมัน) อันเป็นยุ้งข้าวของโฮนัม โดยมีความปรารถนาที่จะบุกเบิกผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 1987 ที่ประชุมรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องได้มีมติรับชื่อ “โครงการถมทะเลแซมันกึม” อย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก และเขื่อนกันคลื่นแซมันกึมซึ่งเป็นงานระยะที่ 1 ได้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1991 และแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2010 รวม 19 ปี
โครงการถมทะเลแซมังกึม ซึ่งมีมูลค่ารวม 2.9 ล้านล้านวอน ถูกระงับก่อนการก่อสร้างเขื่อนน้ำถึง 2 ครั้ง เนื่องมาจากความขัดแย้งที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับมลพิษทางสิ่งแวดล้อมในระหว่างโครงการ กำแพงกันคลื่นที่สร้างเสร็จแล้วมีความยาว 33.9 กม. มีความกว้างด้านล่างเฉลี่ย 290 ม. (สูงสุด 535 ม.) และมีความสูงเฉลี่ย 36 ม. (สูงสุด 54 ม.) สร้างสถิติโลกโดยมีความยาวมากกว่ากำแพงกันคลื่น Judachi ในประเทศเนเธอร์แลนด์ 1.4 กม. (32.5 กม.) ซึ่งก่อนหน้านี้ยาวที่สุดในโลก ด้วยการก่อสร้างกำแพงกันคลื่น พื้นที่น้ำสาธารณะ 401㎢ (283㎢ ของที่ดิน, 118㎢ ของทะเลสาบน้ำจืด) ใน Gunsan-si, Gimje-si และ Buan-gun ได้ถูกเปลี่ยนเป็นดินแดนใหม่ ซึ่งเป็นสองในสามของพื้นที่ของโซล และ 140 เท่าของขนาดของยออีโด เป็นผลให้ดินแดนแห่งชาติของสาธารณรัฐเกาหลีขยายตัว 0.4% จาก 100,140㎢ เป็น 100,541㎢ และที่ดินที่สร้างขึ้นใหม่ถูกกระจายในเขตปกครองที่ 71.1% ในกุนซัน-ซี, 15.7% ในบวน-กุน และ 13.2% ในกิมเจ-ซี