ซังดารัม

ซังดารัมในโพฮังเป็นพุนัม (สำนักย่อยสำหรับเฝ้าดูแลหลุมฝังศพและสวดภาวนาให้ผู้ล่วงลับ) ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อสร้างหลุมฝังศพของซนโซ ผู้เป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งตระกูลคยองจูซนในหมู่บ้านยังดง และเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นในต้นยุคโชซอน เป็นอาคารแจซิล (อาคารสำหรับพิธีกรรม) ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี 1484 โดยอิงจากพุนัม (สถานที่สำหรับพิธีกรรม) ที่อยู่ใกล้เคียง และได้รับการซ่อมแซมในปี 1595 และ 1786 ตามลำดับ จนมาถึงปัจจุบัน ซังดารัมเป็นอาคารที่มีผังพื้นรูปตัว ㄱ และหลังคาแบบหน้าจั่ว (มัทแบจีบุง) ในการสร้างใหม่ปี 1484 ได้มีการเพิ่มส่วนนูมารู (พื้นไม้ยกสูง) (ฮวาซูรู) ทำให้มีรูปลักษณ์เช่นในปัจจุบัน นอกจากนี้ โครงสร้างหลังคาที่เป็นเอกลักษณ์ของคาจอกจีบุง (หลังคาที่เพิ่มซ้อนบนหลังคาหน้าจั่วของอาคารหลัก) ถูกวินิจฉัยว่าเป็นรูปแบบจากสมัยสร้างใหม่ และมีคุณค่าทางวิชาการสูง อีกทั้งยังเป็นกรณีสำคัญที่สามารถยืนยันกระบวนการทางประวัติศาสตร์ของการเปลี่ยนแปลงไปสู่แจซิลในฐานะสถานที่แบบขงจื๊อได้ผ่านบันทึกและหลักฐานทางสถาปัตยกรรม ซังดารัมเป็นอาคารแจซา (อาคารสำหรับพิธีกรรม) ที่ทำหน้าที่เฝ้าดูแลหลุมฝังศพและประกอบพิธีกรรมในยุคโชซอน และรักษาลักษณะทางสถาปัตยกรรมของศตวรรษที่ 15 ไว้ได้เป็นอย่างดี จึงมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวิชาการสูง และถูกวินิจฉัยว่าควรค่าแก่การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกที่รัฐกำหนด

รายละเอียด

ค่าเข้าชม

ฟรี